donderdag 7 april 2011
Wat moeten we doen?
17:44 | 
Gepost door
Man in rolstoel
Wat moeten we doen?
Het is een uitzichtloze situatie.
De gemeente Zutphen blijft medewerking weigeren, hulp hoef ik vanuit de agogenstad van Nederland niet te verwachten.
De gemeente Ommen wil dat we van het vakantiepark vertrekken.
De gemeente Ommen kan eventueel in sommige gevallen een tijdelijke woonvergunning afgeven, maar dan moeten we ons inschrijven in Ommen, en kunnen we alle kansen om ooit in Zutphen terecht te komen vergeten. Terwijl we in Zutphen vrienden en mantelzorg hebben, en in Ommen hebben we niets.
We hebben ook veel vrienden in Hongarije, die ons hebben uitgenodigd om naar Hongarije te verhuizen. Daar kunnen we woonruimte krijgen, en worden we niet door de gemeenten meer vervolgd. We zouden daar van mijn WAO kunnen leven. Maar verhuizen kost ongeveer 3000 Euro, en omdat we al meer dan een jaar alle onkosten van mijn ziekte zelf moeten betalen hebben we zulke bedragen niet.
Het enige alternatief lijkt dan om inderdaad op straat te moeten gaan leven. In Nederland. Dan is de gastvrijheid vanuit Hongarije een voorbeeld dat de vraag oproept welk land een beetje achter loopt?
We zijn alle ellende met de overheden (wat betekent het woord "volksvertegenwoordiging" in Nederland?), met de starre onmenselijke instanties zo zat.
Dacht je dat er in Nederland iemand in een rolstoel uiteindelijk niet in het echie op straat hoeft te leven? Laat mij je uit die droom halen! Ik heb al een dag en nacht voor de deur van gemeentehuis Zutphen gezeten, en toen ik later nogmaals in die situatie was, en door een complicatie ik met de ambulance werd afgevoerd, werd dat met lede ogen beschouwd door ambtenaren van de gemeente Zutphen, een beleidsmedewerker wist zelfs op te merken: "Peter, je kan toch zelf wel even uit die rolstoel overstappen op de brancard?"
Dat is Nederland anno 2011. Ambtenaren die regeltjes klakkeloos uitvoeren met asociale gevolgen. Zich niets afvragen, alleen uitvoeren, en de verantwoording afschuiven op "de regels". Hoe kunnen ze zichzelf nog in de spiegel aankijken?
Wij gaan naar Hongarije als dat lukt.
Wat hebben we hier nog? De straat wacht ons. Dus hoewel we niets meer hebben, het chalet dat we bewonen huren we inclusief inboedel, toch gaan we kijken of we door onze laatste bezittingen te verkopen de verhuizing naar Hongarije bij elkaar kunnen krijgen. Doelbedrag is uiteindelijk 3000 Euro, er volgen hopelijk nog meer items in onderstaande lijst, maar we moeten ergens beginnen.
TE KOOP:
Ik ben 15 jaar lang professioneel tattoo-artiest geweest, bekend als spiritueel tattoo-artiest swami Bhakti Ananda (zie o.a. Paravisie Maart 1998). Door mijn ziekte kan ik dat nooit meer doen. Dus ik verkoop mijn machines, inclusief een basis cursus die ik zelf geef. Je krijgt naast die uitleg en kleine cursus, de 2 goede spoelen-machines waarmee je je eerste tattoo zet, en een ultrasomische naaldenreiniger die nog nieuw in de verpakking zit (geen sterilisator maar een reiniger om pigment uit de naalden te verwijderen). Wie bied?
Dwarsfluit. Geen nieuwtje meer, maar wel met goede polsters, en een mooie klank. Door mijn ziekte kan ik daar nooit meer op spelen, met pijn in het hart nu dus te koop. Merk onbekend, wel verzilverde fluit, geen top-instrument, gewoon een fijne fluit, wie bied?
Het is een uitzichtloze situatie.
De gemeente Zutphen blijft medewerking weigeren, hulp hoef ik vanuit de agogenstad van Nederland niet te verwachten.
De gemeente Ommen wil dat we van het vakantiepark vertrekken.
De gemeente Ommen kan eventueel in sommige gevallen een tijdelijke woonvergunning afgeven, maar dan moeten we ons inschrijven in Ommen, en kunnen we alle kansen om ooit in Zutphen terecht te komen vergeten. Terwijl we in Zutphen vrienden en mantelzorg hebben, en in Ommen hebben we niets.
We hebben ook veel vrienden in Hongarije, die ons hebben uitgenodigd om naar Hongarije te verhuizen. Daar kunnen we woonruimte krijgen, en worden we niet door de gemeenten meer vervolgd. We zouden daar van mijn WAO kunnen leven. Maar verhuizen kost ongeveer 3000 Euro, en omdat we al meer dan een jaar alle onkosten van mijn ziekte zelf moeten betalen hebben we zulke bedragen niet.
Het enige alternatief lijkt dan om inderdaad op straat te moeten gaan leven. In Nederland. Dan is de gastvrijheid vanuit Hongarije een voorbeeld dat de vraag oproept welk land een beetje achter loopt?
We zijn alle ellende met de overheden (wat betekent het woord "volksvertegenwoordiging" in Nederland?), met de starre onmenselijke instanties zo zat.
Dacht je dat er in Nederland iemand in een rolstoel uiteindelijk niet in het echie op straat hoeft te leven? Laat mij je uit die droom halen! Ik heb al een dag en nacht voor de deur van gemeentehuis Zutphen gezeten, en toen ik later nogmaals in die situatie was, en door een complicatie ik met de ambulance werd afgevoerd, werd dat met lede ogen beschouwd door ambtenaren van de gemeente Zutphen, een beleidsmedewerker wist zelfs op te merken: "Peter, je kan toch zelf wel even uit die rolstoel overstappen op de brancard?"
Dat is Nederland anno 2011. Ambtenaren die regeltjes klakkeloos uitvoeren met asociale gevolgen. Zich niets afvragen, alleen uitvoeren, en de verantwoording afschuiven op "de regels". Hoe kunnen ze zichzelf nog in de spiegel aankijken?
Wij gaan naar Hongarije als dat lukt.
Wat hebben we hier nog? De straat wacht ons. Dus hoewel we niets meer hebben, het chalet dat we bewonen huren we inclusief inboedel, toch gaan we kijken of we door onze laatste bezittingen te verkopen de verhuizing naar Hongarije bij elkaar kunnen krijgen. Doelbedrag is uiteindelijk 3000 Euro, er volgen hopelijk nog meer items in onderstaande lijst, maar we moeten ergens beginnen.
TE KOOP:
Ik ben 15 jaar lang professioneel tattoo-artiest geweest, bekend als spiritueel tattoo-artiest swami Bhakti Ananda (zie o.a. Paravisie Maart 1998). Door mijn ziekte kan ik dat nooit meer doen. Dus ik verkoop mijn machines, inclusief een basis cursus die ik zelf geef. Je krijgt naast die uitleg en kleine cursus, de 2 goede spoelen-machines waarmee je je eerste tattoo zet, en een ultrasomische naaldenreiniger die nog nieuw in de verpakking zit (geen sterilisator maar een reiniger om pigment uit de naalden te verwijderen). Wie bied?
Dwarsfluit. Geen nieuwtje meer, maar wel met goede polsters, en een mooie klank. Door mijn ziekte kan ik daar nooit meer op spelen, met pijn in het hart nu dus te koop. Merk onbekend, wel verzilverde fluit, geen top-instrument, gewoon een fijne fluit, wie bied?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Wie is die man in die rolstoel
- Man in rolstoel
- In een korte tijd kreeg ik, de man in rolstoel, problemen met mijn gewrichten, pijnlijke problemen. En je verwacht dat alles in Nederland goed geregeld is, maar niets is minder waar. Obstakels, hindernissen en een oerwoud van regeltjes en een gemeentelijk ambtenaren-apparaat dat faalt en zich dan verschuild achter de regels, en je recht halen duurt een eeuwigheid. Ondertussen is het leed dat dit soort bureaucratie veroorzaakt niet te overzien. Als het "Man in rolstoel" overkomt, dan zijn er meer die dit overkomt. Maar deze "Man in rolstoel" is niet zo maar af te schepen, hij is een ras-rebel, en laat zich niet onder tafel praten. En als deze pitbull op wielen zich ergens in vastbijt, dan laat hij niet meer vrijwillig los. Vooral als er een schanddaad aan de kaak gesteld moet worden.
0 reacties:
Een reactie posten